बालगृहमा बस्नु अनाथ हुनु होइन
नेपालमा अनाथ बालबालिका वा अनाथालय खोज्ने धेरै व्यक्तिको उद्देश्य सहयोग गर्नु हो। तर बालगृहमा बस्ने सबै बालबालिका अनाथ हुँदैनन्। कसैका आमा, बुबा वा नातेदार जीवित हुन सक्छन्। विभिन्न परिस्थितिका कारण उनीहरूसँग सुरक्षित रूपमा बस्न नसक्नु र अभिभावक गुमाउनु एउटै कुरा होइन।
युनिसेफले के भन्छ?
युनिसेफका अनुसार आवासीय हेरचाहमा रहेका विश्वका धेरैजसो बालबालिकाको कम्तीमा एक अभिभावक वा नजिकको आफन्त जीवित हुन्छ। नेपालमा पनि अनावश्यक रूपमा संस्थागत हेरचाहमा राखिने विषय बाल संरक्षणको चुनौती हो। गरिबी वा शिक्षाको अभाव मात्र परिवार छुट्याउने कारण हुनु हुँदैन।
परिवारलाई प्राथमिकता
सुरक्षित र सम्भव भएसम्म बालबालिकालाई परिवारसँग राख्न सहयोग गर्नु प्राथमिकता हुनुपर्छ। त्यसो गर्न नसकिने अवस्थामा बालबालिकाको हित, सुरक्षा, शिक्षा र परिवारसँगको सम्बन्धलाई ध्यानमा राखेर उचित वैकल्पिक हेरचाह आवश्यक हुन्छ।
मुनलाइटको हेरचाह
मुनलाइट चिल्ड्रेन्स होम सन् २००९ देखि गोदावरी, ललितपुरमा सञ्चालनमा छ। यसले बालिकालाई बसोबास, खाना, शिक्षा, स्वास्थ्यसम्बन्धी सहयोग र भविष्यका लागि तयारीमा साथ दिन्छ। यहाँ बस्ने सबै बालिका अनाथ हुन् भन्ने दाबी हामी गर्दैनौँ। उनीहरूको व्यक्तिगत कथा गोप्य रहनुपर्छ।
सहयोगअघि सोध्नुपर्ने प्रश्न
सहयोग गर्नुअघि संस्थाको बाल संरक्षण नीति, हेरचाहको निगरानी, खर्चको पारदर्शिता र परिवारसँगको सम्बन्धलाई कसरी सम्मान गरिन्छ भन्ने प्रश्न सोध्नुहोस्। भावुक तस्वीर सुरक्षित सेवाको प्रमाण होइन।
साझा सहयोग र बालिकाको गोपनीयता
मुनलाइटमा दान साझा आवश्यकताका लागि प्रयोग गरिन्छ; कुनै एक बालिका छानेर भर्चुअल दत्तक ग्रहण गर्न मिल्दैन। दानले निजी सम्पर्क वा अभिभावकत्वको अधिकार दिँदैन। थप जानकारीका लागि युनिसेफका स्रोत पढ्नुहोस् र संस्थासँग सोझै सम्पर्क गर्नुहोस्।
प्रायः सोधिने प्रश्नहरू
के नेपालका बालगृहमा रहेका सबै बालबालिका अनाथ हुन्?
होइन। केही बालबालिकाका अभिभावक वा आफन्त जीवित हुन्छन्।
कसरी जिम्मेवारीपूर्वक सहयोग गर्ने?
सम्भव भएसम्म सुरक्षित परिवारलाई समर्थन गर्नुहोस् र संस्थाको संरक्षण र पारदर्शिता जाँच्नुहोस्।
के दानबाट कुनै बालिकालाई अपनाउन मिल्छ?
मिल्दैन। दान साझा आवश्यकताका लागि हो; यसले निजी सम्पर्क वा दत्तक ग्रहणको अधिकार दिँदैन।
